Անտառը բոլորի բարեկամն է։
Անտարկտիդան գտնվում է երկրագնդի ծայր հարավում և մասամբ կանաչապատ է։ Այնտեղ շատ ցուրտ է, ձմռանը երբեմն մոտ իննսուն աստիճան շոգ է լինում։
Չնայած ‹‹աշխարհի յոթ հրաշալիքներ›› հանդիսացող ոչ մի արձաններն ու շինությունները, բացի եգիպտական բուրրգերից, պահպանվել են, նրանց մասին հիշողությունն ապրում է դարեդար։
Սովորական նյութ է ապակին։ Վերցնում ես միանգամայն թափանցիկ ավազ, սոդա և նման մի քանի այլ նյութ, իրար խառնում ու բարձր ջերմաստիճանի վառարանում հաղեցնում, և ահա անթափանց ապակին պատրաստ է։
Միջագետքցիներն իրենց քաղաքների փողոցների ուղիղ ու լայն լինելը քիչ նուրբ չէին պահում։
Բոլորը չգիտեն, որ արև դեղին է, իսկ արևածագի և մայրամուտի ժամանակ՝ կարմիր։ Բայց 1950 թվականի սեպտեմբերին գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Շվեցարիայում ոչ թե դեղին, այլ երկնագույն արև են նկատել։ Դրա անպատճառը Կանադայի տափաստանների ու անտառների հրդեհն է եղել։ Մթնոլորտի վերին շերտերում ծուխ ու մուր չեն տարածել, և արևի գույնը չի փոխվել։
Ա խմբում ասելիքը այն էր,որ ուլիկի ոգին իր տեղից էր կախված,եթե նա լիներ գայլի հետ նույն տեղում նա այդպես չէր խոսի։
Ուլիկի խոսքը
Բ խմբում ասում է, որ նրանք հավասար էին,բայց երբ պաշտոնը բարձրացավ նրանք իրար մեջ բարձրի և ցածրի տարբերություն դրեցին։
Չգնահատված ընկերը
Հափշտակել, խլել, կորզել, շորթել, պոկել, գողանալ։
Շռայլել, քամուն տալ, ծախսել, մսխել, վատնել։
Թեքվել, ծռվել, ճկվել, կռանալ։
Պատառոտել, գզգզել, ծվատել, բզկտել։
Սահմանել, հաստատել, որոշել։
Նա ձևացավ, որպես կենդանի հանգիստ ապրելու համար։
Ես աշխատեցի սրճարանում, որպես մատուցող։
Նա գնաց գրասենյակ ձևանալով, որպես տնորեն։
Նա հիվանդ պահեց իրեն, որպեսզի չգնա դպրոց։
Մայրիկը պատժեց ինձ, որպեսզի չկրկնի սխալը։
Ես և ընկերս շուտ գնացինք տուն, որպեսզի չպատժվենք։
Չորեքշաբթի մարզադաշտում մրցելու են մյուս թիմերը։
Այսօր եկել եմ ձեզ մոտ հայտնելու ցնցող նորությունը։
Տղայի կոտրված սիրտը տեսնում էր միայն մթություն։
Ծառերի տեսակներից-ծառատեսակներից
Պատասպարվելու տեղ փնտրելիս-պտսպարան
Հեռու գնալ-հեռանալ
կանաչով պատել-կանաչապատել
Քաղաքում բնակվողներին-քաղաքացիներին
Փայտի նյութից-փայտանյութից
Արտադրանքի տեսակ-արտադրատեսակ
Ամառայինսիրուն երեկո էր, և արեգակն արդենթեքվում էր դեպիիր մուտքը։Մի փոքրտոթ օդինխառնվել էր մեղմհովիիկը և զբոսնելըհաճելի էր դարձել։Հանգստյան օր էր, և ծովափին շատմարդիկ կային: Բոլորն անհանգիստէին, և հայացքներնուղղել էին ծովումինչ-որ կետի։ Ոչ ոքչէր ուզումբան ասելև չէրէլ ուզումլսել ինչ-որ բան։ Միայնբարձրախոսն էր անտարբերընդհանուր հուզմունքին ևբարեխղճորեն իր գործնէր անում, զբաղեցնումէր հանգաագողհաաարակությանը։Հաղորդավարը միապաղաղ ձայնովինչ-որ բանէր կարդումև այդձայնը մատնում էրձանձրույթն ու հոգնածությունը: Մակույկավարներիտնակում անվերջ զնգումէր հեռախոսը, և ոչ մեկըչէր մոտենում, որ խոսեր կամգոնի անջատերայն:
Մի գնա, այլապես կնեղանամ քեզնից։
Ոչ թե ոչ, այլ այո։
Ոչ միայն դու կարող ես անել, այլև դիմացինդ։
Օգնիր կողքինիդ, այլ ոչ թե խանգարիր։
Երջանկությունից ձայնը գլուխը գցած երգում է։
Սովորելու համար եկել ես մեր քաղաք։
Նավաստին հայտնվեց նավամբարում բեռները տեղավորելու համար։
Նա կարծես թե մի քիչ շփոթվեց կարծես, թե մեղավոր է։
Մարկ Հարությունյան 