Գյուղում մի երիտասարդ էր ապրում։ Եվ նա սիրահարված էր ամբողջ թաղամասի գեղեցկուհուն։ Աղջիկը տիրում էր շրջանի գրեթե բոլոր տղաների սրտերով և շատ հպարտ էր իր գեղեցկությամբ: Եվ այդ ժամանակ երիտասարդը որոշեց դառնալ ռազմիկ, ուժեղ, քաջ: Եվ տեսնելով հզոր զինվորին, համազգեստով, պարգևներով աղջիկը կդառնա նրա կինը։Ու գնաց քաղաք՝ զինվորի ծառայության։ Նա ճանապարհ ընկավ դեպի սպաները, աչքի ընկավ մարտերում, հասունացավ և հերոսի պես վերադարձավ հայրենի գյուղ։ Բայց նա նույնիսկ չնայեց նրան։ Այնուամենայնիվ, նա երբեք չընտրեց իր նշանածին։ Հետո երիտասարդը որոշեց հարստանալ, այդ դեպքում աղջիկը հաստատ չէր դիմադրի թանկարժեք նվերներին և ընդունվեց՝ վաճառականի մոտ որպես թիկնապահ սովորել նրա մոտ։ Շուտով նա բացեց իր սեփական բիզնեսը հարստացավ և վերադարձավ հայրենի գյուղ՝ որպես հարգված վաճառական։ Բայց աղջիկը անտարբերությամբ ընդունեց նրա նվերները, միայն ցույց տվեց ավելի առատաձեռն առաջարկներ այլ դիմորդներից իր ձեռքի համար: Եվ հետո մարդը որոշեց իմաստություն ձեռք բերել: Նա իր ողջ հարստությունը թողեց ընտանիքին և շրջեց աշխարհով մեկ՝ միտք փնտրելու։ Մի քանի տարի անց նա վերադարձավ հայրենի գյուղ, հայտնի որպես իմաստուն մարդ: Բայց նա չգնաց գեղեցկուհու տուն այլ սկսեց հանգիստ ապրել՝ իր իմաստությունը կիսելով ուրիշների հետ։ Ժամանակն անցավ՝ աղջիկն այդպես էլ չամուսնացավ բոլոր առաջարկներն անարժան համարելով իր գեղեցկությանը։ Բայց օրերի հոսքն անխռով է և ամեն նոր օր հայելին արտացոլում էր կնոջ հոսող գեղեցկությունը, ոչ ոք չէր ուզում նրան կին վերցնել, չափազանց մեծ հպարտությունն ու ամբարտավանությունը վախեցնում էին մարդկանց: Մենակ մնալով կինը եկավ իմաստունի մոտ և հարցրեց, թե արդյոք նա ուզում է նրան կնության վերցնել։ Եվ իմաստունը համաձայնեց։ Ժողովուրդը վրդովված էր ինչո՞ւ եք ամուսնանում ձեզ այսքան վատություն արած կնճռոտ պառավի հետ։ Իմաստունը ժպտաց․
— Ես միայն բարություն եմ տեսնում,եթե նա չլիներ ես երբեք չէի դառնա այն ինչ հիմա եմ:
Թարգմանությունը կատարել եմ ռուսերեն լեզվից։
Աղբյուրը՝https://elims.org.ua/pritchi/pritcha-vlyublennyj-yunosha-i-gordaya-krasavica/

